پوری – به زندگی اعتباری نی 2 | Poori – Be Zendegi Etebar Ni II

اینترو

داداش قصه ما قصه سنگ کف رودخونه‌ست
خیلی وقته آب از سرمون گذشته
اشتباه ما این بوده که از روز اول گربه رو
دم حجله نکشتیم که اگه می‌کشتیم امروز نه
گربه مون محض رضای خدا موش می‌گرفت
نه سگمون واسه غریبه‌ها دم تکون می‌داد
بالا پایین زیاد دیدیم فهمیدیم مهم نیست
چقدر اون بالا باشی مهم اینه بالا عقاب
صدات می‌کنن یا لاشخور.
ما اگه یه روز زمین بخوریم
فقط قیمت زمین می‌کشه بالا. آره

ورس پوری

رو به آسمون بالا هر دو دستم
میمیرم تو خواب
علائم حیاتیم قطع و وصلن
نه خودم فراریم اگر دیدی هر روز مستم
تریسام بین وجدانمو قلب و مغزم
شبا میزنم خیابون رفیقامن سوپورا
میزنه سرم زیر گذرو برم تو ستونا
دود میشیم تهش مثل ذغال رو توتون‌ها
دلما از شیشه یودو معرفت و بتن
یاد گرفتم همه چیز همیشه نیست باب میلت
یه روز با زندگی صاف میشه تازه دینت
چقدر دم گوشت بگن آخه عیب تو
باید تکیه گاه بشی واسه والدینت
باس بشکونی شاخ غول یه کیف
بی آزوقه داری و یه راه دور
سگ دو زدی واسه پول
آبروت بنده تار موت
تا دلت میگیره دلش میگیره آسمون
خیلی جا ها مفتم رفت
شبا خوابیدم با چشای پف کردم
مخم قفل
سینم می‌گرفت از بغضم درد
جیبا لخت کسی نبود بیاد پشتم در
کردم رویا هامو پشت هم دفن
از خودی خوردیم رسید به دشمن نفع
بر نمیاد قرص از پسم
چه غمی پشت این نقاب خوش خنده‌ست
از استرس شده بود غذا ناخونام
دلو به دریا زدم با کشتی بی ناخدام
وقتی همه قانع بودن به غذا تو آخوراشون
من راهمو جدا کردم بستم با خدام
غریبا آشنان آشناها غریبن
الان گفتن نمیشه شد و نشدن حریفم
غمام چیزی که نکشتت میشه قوی‌تر
دلم میگفت کجا میخوای بری جایی نریدن
برات فرو رفتم تو گلو تا منجلاب
جوری که نه میشه موند نه میشه کرد فرار
می‌پریدم از خواب می‌کشیدم عذاب
رو لبم لبخند بود تو دلم عذاب
حالم ابریه با احتمال بارندگی
دستات تاول میزد تا یه دونه اهنگ بدی
تو که حالت میزونه پس نکن بام همدلی
با صندل که نمیشه لا برف بری
باید صفرمو صد میکردم
نوبت ماهم میشه برام صف می‌بندن
برد روم بست شرط هرکی قبلا
یه زمان نمی‌گرفت مارو کسی گردن
از پایین شهر رسیدش به اوج
تاناکورا پوشیدم تا تنم بره اوج
چقدر عقب افتاده اجاره سر برج
زیر پله پله پله پله پله پله نوک برج
نه، نه کشیدم یه نفس راحت
نه ازت شاکیم
نه میخوام ازت رضایت
از روزگار نه شکایت نه حکایت
جلو میریم هرچه پیش‌آید خوش‌آید
قلبم میگفت به زندگی اعتبار نی گاد
ی روز مغز تو اعتماد میگ.اد …